• Johan en martien voor de oven

    christi wijnen
  • 's Morgens vroeg in de bakkerij

    christi wijnen
  • christi wijnen
  • christi wijnen
  • Bakker van Dijk neemt afscheid

    christi wijnen
  • De bakkerswinkel zal door buurtbewoners gemist worden

    christi wijnen

Bakkerij Van Dijk sluit de deuren

BUNNIK Nog een paar weken, dan sluiten de deuren van bakkerij Martien van Dijk aan de Stationsweg. Van Dijk gaat met pensioen. Zijn twee vaste werknemers hebben gelukkig een andere baan gevonden. Samen met Johan heeft van Dijk 25 jaar aan kinderen laten zien wat het beroep inhoudt. Het CursusProject nam in het najaar al afscheid met een bloemetje, maar ook de scholen zullen de bakkerij missen. ,,Soms stonden er wel 60 kinderen tegelijk in de bakkerij!"

Door Margriet Hunse

VLEUTEN De grootouders van Van Dijk hadden een bakkerij in Vleuten. Twee zoons wilden ook het bakkersvak in. Kees nam de Vleutense bakkerij over, Piet ging op zoek naar een andere bakkerij. In 1936 kocht hij de Bunnikse bakkerij van Muizenaar. Martien van Dijk: ,,In die tijd waren er in Bunnik alleen al zes bakkerijen. Mijn vader verkocht ook een tijd levensmiddelen. Je keek van onze bakkerij recht tegen de Groeneweg aan, daar stond nog niets tussen in." Als bakker moest je hard werken.  De ovens werden aanvankelijk met kolen gestookt, later brandden ze een hele tijd op hout van Van Dam. ,,Ik heb heel wat hout staan hakken, en die ovens moesten ook allemaal weer worden leggemaakt. De overgang naar gas heeft heel wat tijdsbesparing opgeleverd." Toch nam het aantal uren dat de bakker werkte niet af. ,,Er zijn minder bakkers en het dorp is gegroeid, dus de klantenkring is enorm toegenomen. Daarnaast is het assortiment uitgebreid. Vroeger hadden we maar drie soorten brood." Al het brood werd uitgevent. Met de bakfiets, want Piet van Dijk had geen rijbewijs. ,,Daar mochten we pas om 8 uur mee beginnen, en dat gold voor alle bakkers. De politieagent stond regelmatig om de hoek te controleren of we niet stiekem eerder op pad gingen."

JONG Martien van Dijk wilde van jongs af aan al de bakkerij in, dus hij koos er voor om niet door te leren. ,,Op zich had het gekund, maar ik wilde de bakkerij in. Vanaf mijn 15e, 16e draaide ik mee." In 1973, toen Martien 21 jaar werd, droeg vader Piet de bakkerij over aan Martien. ,,Mijn vader stond als 13-jarige al achter de oven. Tot zijn 70e draaide hij volledig mee, en tot zijn 82e deed hij nog klussen."

SLEE Van Dijk heeft het rondbrengen tot het eind volgehouden. Dat viel soms niet mee: ,,Een keer vroor het en het was spekglad. Een klant in de Vinkenbuurt konden we met de auto niet meer bereiken. Johan en ik stapelden de bestelling op een sleetje, maar ik gleed uit en de slee viel om. We zochten alles weer bij elkaar, maar ik was mijn bril kwijt. Moest ik eerst bij de klant een zaklamp halen om mijn bril weer terug te vinden. De klant had niet gedacht dat we nog zouden komen." Er waren ook lastige klanten. Een mevrouw deed nogal deftig en viel regelmatig uit tegen Van Dijk. Op een keer was dat ze erg dat hij dacht: en nou is het genoeg, ze gaat maar naar een andere bakker. 's Middags werd ze door haar man gestuurd om haar excuses aan te bieden.

DECEMBERDRUKTE Van Dijk is een hele tijd op zoek geweest naar een opvolger voor de bakkerij. Geen van zijn kinderen had belangstelling. Toen hij aankondigde te willen stoppen reageerden buurtbewoners ontdaan. Zij ervaren de bakkerij, de laatste winkel in de wijk, als een sociaal ontmoetingspunt. Er is zelfs onderzocht of het mogelijk was om een coöperatie op te richten om de bakkerij te behouden. De bakkerij is verkocht aan de Brothers Horeca Group, het is zeker dat er geen bakkerij of winkel meer in komt. ,,Ik had nog wel een jaar kunnen doorgaan, ik ben het nog niet zat, maar je moet toch een keer een besluit nemen om te stoppen," vindt Van Dijk. Hij vond een huis een eindje verderop aan de Stationsweg, zodat hij zijn buurt niet hoeft te verlaten. Eén ding zal hij onmiddellijk veranderen: ,,Het bakkersvak is geen sociaal vak, je gaat er voor of niet. Om een uur of zeven 's avonds ga ik plat. De nieuwe werkdag begint tussen 12 en 1 uur 's nachts, en als het druk is al om elf uur. Ik heb daar bewust voor gekozen. Maar als ik met pensioen ben zal ik onmiddellijk overgaan naar normale tijden. Ik ga eerst een maand helemaal niks doen. Ik heb nog geen vaste plannen, ik zie wel. Misschien ga ik op bezoek bij mijn zoon die een jaar in Australië zit." Eerst komt nog de decemberdrukte. De bakkers zijn druk met het maken van grote hoeveelheden banket voor Sinterklaas, en klanten kunnen voor de laatste keer hun kerstbestellingen doorgeven. Op 24 december sluit de bakkerij definitief.