• Jur is de man achter het roer, Toine knipt de kaartjes.

    Michel Broekhuizen
  • De RheLie, met op de achtergrond de skyline van Rhenen en de beeldbepalende Cunerakerk.

    Michel Broekhuizen
  • Vrijwilligers Jur van de Westeringh (l) en Toine Zwitserlood.

    Michel Broekhuizen

De veren van Rivierenland

In een serie van tien verhalen deinen we mee op evenveel veerponten. Over de Neder-Rijn, de Lek, de Linge, de Waal en de Merwede. De stroming voert ons van oost naar west, naar de overkant en terug. Aan het woord is de schipper.

door Michel Broekhuizen

Veerpont Rhenen - Lienden (RheLie)

Schipper Jur van de Westeringh (68) en kaartjescontroleur Toine Zwitserlood (71) aan het woord.

Wat is er bijzonder aan dit veer?

Jur: ,,Dit veer is in 2013 in de vaart gekomen en kan 12 mensen meenemen. Op deze plaats heeft ook nog een autoveer gevaren, maar die is uit de vaart genomen toen de Rhenense Rijnbrug er kwam. Dit veer is echt een rustpunt tijdens de fietstocht en wordt gewaardeerd door fietsers aan beide kanten van de Neder-Rijn. Mensen uit de Betuwe gebruiken het veer ook praktisch, om even een boodschap te doen in Rhenen. Er zijn ook veel fietsers die de pont nemen om de brug te ontwijken omdat die smal en lawaaiig is. Dan is dit natuurlijk mooier. Er werken zo'n 17 vrijwilligers afwisselend op deze pont. Een gezellige club mensen. We doen veel voor elkaar, ook klusjes op de boot. En we zorgen dat de passant het leuk heeft. Er zijn veel folders en boekjes, kinderen kunnen een zogenaamd jeugdvaardiploma halen als ze ons helpen met het overzetten van de passagiers.''

En aan je vak?

,,We zijn allemaal vrijwilligers en gek op varen. Lekker op het water én een prachtomgeving. Ik heb zelf een keer een motorjacht gebouwd van negen meter lang, daar heb ik twee en een half jaar over gedaan. Maar we houden ook van het contact met mensen én we zijn nuttig bezig. Je moet natuurlijk zelf ook van een praatje houden. Het is af en toe niet te bevatten hoe mensen een heel levensverhaal kunnen vertellen in een paar minuten, nog voordat je bij de overkant bent. Deze vrijwilligersbaan, veel leuker kun je volgens mij niet krijgen, biedt een combinatie van beiden.'' Ook Toine wil dat nog even benadrukken: ,,Het is echt een familie. En we krijgen onkostenvergoeding, kleding, een kerstpakket en elk jaar een diner. Maar ook trainingen en cursussen. Ik wil even zeggen dat dat top geregeld is.''

Welke momenten zijn je bijgebleven?

Jur: ,,Je hebt leuke en minder leuke momenten. Je hebt altijd vrolijke mensen aan boord. Ze willen vaak foto's nemen, zelfs complete bruidsparen, en zijn meestal in vakantiestemming. Bijzondere momenten zijn ook altijd de weersomstandigheden. Harde wind en harde stroming maken het aanleggen lastig. Dat kan wel een uitdaging zijn, want je wil zo min mogelijk stoten als je de wal raakt. Als ik de overkant niet meer kan zien als het mistig is, vaar ik niet meer. Dat is op dit veer nog niet voorgekomen. De regen kan een dag ook wel eens verpesten. Mijn diepterecord is drie mensen op een dag die ik overgezet heb, het hoogtepunt is 410 mensen.'' Toine lacht. ,,Mijn record is één persoon over een hele dag.''

Waarom zouden passanten dit veer moeten nemen?

Jur: ,,Voor de combinatie: de rivier over, rivierenland in, kersen eten in de Betuwe, en dan naar Rhenen om een terrasje te pakken. Je hebt daar ook prachtige bossen.'' Toine: ,,Als je om je heen kijkt zie je de heuvels, de dijken, samengevat een prachtige omgeving. Bossen aan de Rhenense kant, agrarische velden en boomgaarden aan de andere kant. We horen vaak: het doet bijna buitenlands aan, zo met de heuvels tegen de achtergrond. Hier geldt echt: elke kant heeft zijn mooie kant.''