Luiwammesen

De vakantie is nog niet begonnen en ik mis school nu al. Officieel start de zomervakantie in Regio Midden op 14 juli. Toch hangen er nu al bijna twee weken twee pubers bij mij op de bank (als ze al uit bed komen). Dagen worden gevuld met games op de PS4 - Fortnite heerst nog in mijn huishouden-, met de mobiele telefoon -want de vloggers werken gewoon door- en met een sporadisch potje voetbal of een plons in de Kromme Rijn. Maar na zo'n korte sportieve of natte escapade draperen ze zich direct achter een scherm en consumeren ze data. Heel veel data als ik mijn provider mag geloven, en dat doe ik natuurlijk, omdat het kan.

Het schooljaar zit erop. Hebben ze verder niets te doen? Jawel, ze moeten nog een keer 10 minuten hun boeken inleveren en er staat ergens nog een uitje gepland. Sommigen rest er nog wat achterstallig werk, maar verder zijn de kinderen thuis. Naar bed krijg je ze niet, en er uit ook niet. Ze slepen zich in slow motion van de bank naar de gamekamer en van de gamekamer weer naar bed. En ondertussen vreten ze alles kaal. Ik ben ondertussen heel druk met hun 'nietsdoen'.

'Als je niets doet, doe je ook iets verkeerd', zei mij laatst iemand. 'Pubers hebben het nodig om soms even helemaal niets te doen.' Ja. Tuurlijk. Uitrusten. Waarvan precies? Een bord op het aanrecht zetten is teveel gevraagd, vuile was mogen ze bij mij thuis van de trap gooien, dan komt het tenminste nog in de buurt van de wasmand. En ze zijn vaak zelfs te lui om de wc-bril omhoog te doen. Waar zijn zij nou moe van?

En op school is dat niet anders. Huiswerk hebben ze op school al af, zeggen ze… En als ik ze overhoor, hoefden ze het alleen maar Frans-Nederlands te kennen en het al helemaal niet te kunnen schrijven. 'Kan je me helpen met het boekverslag voor morgen?', 'de leraar heeft het nog steeds niet nagekeken', 'ik heb het eerste uur vrij, kijk maar in Magister'. Het enige wat ze goed leren is het berekenen van gemiddelden. 'Als ik nu een 8 haal sta ik precies een 5,5, dus een 6. Helaas heeft die zesjescultuurwetenschap het afgelopen schooljaar bij ons slechts met wisselend succes gewerkt.

En nu hangen ze op mijn bank. Ik probeer van alles, maar op zeilkamp of op logeren bij grootouders wordt lauw gereageerd. Best een opgave zo'n vakantie! De lamlendigheid viert hoogtij en ik kan het niet aanzien. Ten einde raad vraag of ze buiten mijn zicht willen lanterfanten, maar dan rollen de ogen.

Ik heb steeds meer respect voor leraren. Echt! Het zijn de eindbazen van andermans pubers. En ik vind andermans baby's al lastig. Een lokaal vol pubers, elke dag. Dat houdt geen mens vol. Leraren hebben het hele jaar klaargestaan met een zinvolle dagbesteding. Nu is het aan de ouders en opvoeden is soms hard werken. Over ruim zes weken begint het nieuwe schooljaar, zijn mijn kinderen uitgerust en heeft deze vader weer 'vakantie'.

Wouter de Kleyn