• Het gezin Mehta uit Odijk

    Mireille de Putter

Megha Mehta

BUNNIK Mireille de Putter schuift rond zes uur ergens in de gemeente Bunnik aan en eet een hapje mee. In deze rubriek fungeert de avondmaaltijd als spiegel van Bunnik. Je bent wat je eet.

Mireille de Putter

Vanavond eet Megha Mehta (35) met haar gezin om klokslag zes uur, maar doorgaans is het volgens Indiaas gebruik toch eerder half acht. Vier jaar geleden kwam het gezin naar Nederland vanwege het werk van Megha's man voor een Indiaas IT-bedrijf in Houten. Eerst woonden ze in Maarssen en sinds twee jaar in Odijk. Op tafel staat een typisch Indiase maaltijd bestaande uit kruidige groentegerechten waaronder een curry en dahl (peulvruchtensaus), chapati's (platte broodjes) en rijst. Dit keer zijn er ook gevulde groenten en gefrituurde welkomsthapjes. Natuurlijk ontbreekt papadum niet, het krokante, dunne brood van linzenmeel.

CURRY Megha zei meteen ja op het verzoek om mee te doen met de Aan tafel-rubriek, omdat ze het leuk vindt om anderen kennis te laten maken met de Indiase keuken. Terwijl ze stukjes van de chapati's afbreekt en die in de curry doopt en in de mond van haar dochter stopt, vertelt ze dat ze de gerechten op tafel heeft leren koken van haar moeder en haar oma. Hoewel er vanavond bestek op tafel ligt, eten hindoes meestal met hun handen. 'Het grootste verschil is dat in India drie keer per dag warm wordt gegeten. Sinds we hier wonen, ontbijten en lunchen we ook met brood.' 'Easy work', lacht Megha. 'Mijn dochter eet het liefst boterhammen met pindakaas. Een ander verschil is dat in Nederland mannen en vrouwen werken waardoor de maaltijden sneller en eenvoudiger zijn. In onze hindoecultuur bereiden de vrouwen traditioneel drie warme maaltijden per dag.' Voor de maaltijd van vandaag heeft Megha zo'n tweeëneenhalf uur in de keuken gestaan.

HINDOEISME 'Ik hou van koken, maar pas na mijn huwelijk ben ik een foodie geworden. Vóór die tijd studeerde en werkte ik. Nu hou ik ervan te koken voor mijn gezin. Het is mooi om je liefde en creativiteit hierin kwijt te kunnen en je eigen draai aan een gerecht te geven. Elke vrijdag bereid ik een nieuw gerecht. Mijn favoriet is deze curry uit Punjab van tomaat, ui en specerijen. Het recept vond ik op YouTube. De paneerkaas die erbij wordt geserveerd, heeft mijn zwager me leren maken. Ik maak het vers van melk - met azijn of citroen waardoor het gaat stremmen - die ik in een theedoek schenk.' Het favoriete gerecht van echtgenoot Harish is dahl, dit keer bereid van gele spliterwten, omdat het eiwitrijk is en een goede vleesvervanger. 'We houden van eten, ook van stamppot boerenkool en oliebollen, zolang het maar vegetarisch is. Hindoes van de brahmanengemeenschap waar onze familie deel vanuit maakt, hebben respect voor alles wat leeft. We zijn lactovegetariër en eten geen eieren, omdat we geen dieren willen doden en we onze geest zuiver willen houden.' Wekelijks bezoekt Harish met zijn dochter de kinderboerderij waar hij ook als vrijwilliger werkt. 'Het doet me denken aan de boerderij waar ik opgroeide en waar we koeien hielden voor de melk.'

SPECERIJEN Voordat Megha en Harish zeven jaar geleden trouwden, hadden ze elkaar slechts één keer ontmoet. 'Ik koos hem niet, maar mijn ouders kozen hem', lacht Megha. Bij hindoes zijn de ouders sterk betrokken bij de zoektocht naar een huwelijkspartner. Sinds haar huwelijk draagt Megha de bindi (stip). 'Het is een stempel waardoor iedereen weet: niet kijken, want deze vrouw is bezet,' lacht Megha. Om het jaar gaan ze op familiebezoek in India. Ze brengen Belgische chocola en stroopwafels mee en keren met een koffer vol specerijen terug: peper, kruidnagel, komijn, koriander, steranijs, kaneel, kardemom. Dit voorjaar komt de familie van Megha voor zes weken op bezoek. In de beginjaren in Maarssen verveelde Megha zich en wilde ze het liefst terug naar India. 'In Bunnik heb ik het naar mijn zin, want hier zijn de mensen vriendelijk en geïnteresseerd. Er zijn al veel mensen op de thee geweest.' Wekelijks gaat ze naar haar taalcoach in Bunnik en naar taalactiviteiten in de bibliotheek. Ook helpt ze als vrijwilliger bij dansles in Bunninchem. Haar favoriete bezigheid blijft toch koken. De laatste tijd kookt ze ook wel eens op bestelling. Voor Megha is het grootste verschil tussen haar leven in Nederland en India vooral dat er geen familie in de buurt is en dat ze haar taal weinig kan spreken. 'Af en toe spreek ik Hindi met Surinamers die ook de hindoetempel in Vleuten bezoeken.' Daarnaast is het klimaat een groot verschil. 'Mijn dochter was afgelopen zomer ziek toen het daar 45 graden was, vertelt Megha. Terwijl de volwassenen genieten van een mango-shake toe wordt de vijfjarige naar bed gebracht met een Nederlands verhaaltje en een Indiaas slaapliedje.