• Mireille de Putter

Hans Vink

'Jagen is een manier van leven'

Mireille de Putter schuift rond zes uur ergens in de gemeente Bunnik aan en eet een hapje mee. In deze rubriek fungeert de avondmaaltijd als spiegel van Bunnik. Je bent wat je eet.

Vanavond staat er haas op het menu. Buiten sneeuwt het, binnen brandt de houtkachel. Hond Sproet ligt op een schapenvacht voor het vuur. De kerstboom in de woonkeuken maakt het extra sfeervol. Vanuit de oven verspreidt zich de geur van gestoofde haas in rode wijn. Hans Vink (61) heeft het dier vijf dagen eerder geschoten.

HAZENJACHT Hans werd uitgenodigd om mee te gaan jagen in de polder bij Hoorn. De vier jagers struinden met hun hagelgeweer door de weilanden en aan het eind van de middag liggen er vijftien hazen 'op tableau'. Ze werden vergezeld door een jachthond, die onmisbaar is bij het opsporen en apporteren van wild. Sproet mocht niet mee, want ze is nog in opleiding. Bij thuiskomst gaat de haas een paar dagen de ijskast in. Normaalgesproken hangt Hans het dier buiten op om het vlees te laten besterven, maar daarvoor was het niet koud genoeg. Tijdens dat proces werken enzymen in op het spierweefsel waardoor het malser en intenser van smaak wordt, net als bij dry aged rundvlees dat je tegenwoordig vaak in de koeling ziet hangen. Om het vlees panklaar te maken, heeft Hans het dier in het fietsenschuurtje gevild en de ingewanden en organen verwijderd. Met behulp van een hagelmagneet verwijderde hij de metalen kogeltjes, die voornamelijk in de kop zaten. 'Nu is het geen dier meer, maar eten.' Vandaag staan de voor- en achterbouten op het menu. De hazenrug gaat de vriezer in. Van karkas, hart, lever, nieren en hazenbloed heeft Hans een fond getrokken, die als basis dient voor de rode wijnsaus. Zelfs de vacht gaat om de dummy waar de hond mee wordt getraind.

FEESTMAAL Echtgenoot Janneke, die ook jaagt, dekt de tafel. Het servies komt uit de door Hans gemaakte kast en ook de eettafel is van zijn hand. Sinds zes jaar is Hans meubelmaker en interieurbouwer. Hij was altijd al handig en toen hij geen zin meer had om voor een baas te werken, besloot hij de meubelmakersopleiding te volgen. Vandaag timmerde hij voor een klant een schilderijenrek. Aan tafel wordt ondertussen een feestmaal opgeschept van hazenbout met rode wijnsaus, puree van aardappel en knolselderij, stoofperen en rode kool met appeltjes. Janneke vertelt dat ze samen met twee andere gezinnen een moestuin op de Niënhof hebben. 'We eten ongeveer één keer in de week wild, maar daarnaast ook vaak vegetarisch. Als we vlees kopen, dat is met mate, kiezen we bijna altijd biologisch.' Door het jagen en tuinieren, maken ze het hele proces mee. Hans kookt dagelijks en maakt bijna alles zelf. Alleen de rode kool komt dit keer uit een zakje, want hij had even geen zin meer. Ook de kinderen eten een stukje haas. De dochter vertelt over de keer dat ze meeging op ganzenjacht. Met een houten lokfluitje doet ze overtuigend de roep van de grauwe gans na. Op school hield ze spreekbeurten over jagen en jachthonden. Wel vindt ze het gênant als ze met vriendinnen thuiskomt en er bungelen fazanten in het houthok. De zoon kiest zijn eigen weg en gaat liever zeilen of surfen.

MANIER VAN LEVEN] Hans jaagt al 35 jaar. 'Het is gekomen door de golden retriever die ik had. Mensen zeiden, daar moet je wat mee doen en toen ben ik een jachthondentraining gaan volgen en heb ik later mijn jachtdiploma gehaald. Ook was ik altijd al een buitenmens. Ik groeide op in De Biesbosch waar toen nog getij was. Als jochie viste ik graag en was ik in de weer met fuiken en een schepnetje om salamanders te vangen.' Tijdens paardrijden leerde hij Janneke kennen. 'Jagen is geen hobby, het is een manier van leven. Je vertrekt voor dag en dauw en vanuit de jachthut zie je de zon opkomen. Je bent de hele dag buiten en voelt je onderdeel van de natuur. Het is intens en tegelijkertijd ook heel basaal. Jagen is de oudste manier om aan voedsel te komen. Je beslist over leven en dood.'

'Als je een beest in levende lijve hebt gezien, geschoten, schoongemaakt en bereid, dan ben je van begin tot eind betrokken en eet je ook bewuster. Het is nu te gemakkelijk,' vindt Hans. 'Je pakt zonder nadenken een kipfiletje uit het schap in de supermarkt, trekt thuis het plastic open en bakt het in de pan, zonder dat je je echt realiseert dat er een dier voor is gedood.' Regelmatig delen ze wild uit in de buurt. Een gans schoonmaken kunnen de buren inmiddels zelf. Bunnik telt meer jagers, Hans noemt er een stuk of tien op, en er is zelfs een jachtwinkel. 'Gelukkig hebben we de tijd mee, want mensen willen weer weten waar hun eten vandaan komt.' Mensen als Hans raken nooit uitgepraat over jagen. Als ze niet jagen, dan praten ze wel over jagen. 'Het werk schiet er soms bij in.'

Label:

Aan Tafel