Bruisende en energieke opening kunstgrasveld hockey

"Alle voorwaarden voor succes zijn hier aanwezig"

Alle teams werden om de beurt in het prachtige zwart-oranje HCKR tenue het veld opgeroepen. Dansend en springend van plezier stroomden de hockeyers richting het podium. De muziek schalde over het sportcomplex en iedereen stuiterde zichtbaar van plezier.

Voorafgaand aan de officiële openingsceremonie waren er clinics geweest met 3 hockey-internationals die in Bunnik zijn opgegroeid: Laurien Leurink, Jaap Stockman en Nick Meijer. Op het podium zorgden zij voor dé druk op de knop, waarmee het kunstgrasveld geopend werd. Waarna het dringen werd voor de hockeyjeugd om een handtekening van hun helden te bemachtigen.

Hiervoor had wethouder Jorrit Eijbersen (Liberalen) kort het woord gevoerd. Hij sprak de lovende woorden: "Jullie hebben geen gemeente nodig, maar de gemeente heeft jullie nodig." Waarmee hij nog eens benadrukte hoe deze club met eigen inspanning en eigen middelen dit bijzondere resultaat heeft weten te bereiken. "Enkele teams gaan al voor het kampioenschap, hoe gaaf is dat?"

Ook vanuit de hockeybond werd deze prestatie geprezen; het is nergens ter wereld vertoond dat een hockeyvereniging zonder hulp van een overheid is opgericht. Aat Grinwis zei namens de bond: "Alle voorwaarden voor succes zijn hier aanwezig."

Het bestuur zag er feestelijk uit; de mannen hadden vestjes met kunstgrasprint aan en de dames een jurkje van dezelfde stof. Voorzitter van HCKR Ton van Hekezen kreeg een levendig applaus, omdat hij zich sinds 2010 - nadat Emmy Kanters had geopperd een hockeyvereniging te beginnen - werkelijk op alle fronten voor HCKR inzet. Ton zei trots te zijn op de 260 leden en de 80 vrijwilligers en de inzet die iedereen heeft gepleegd om het geld voor het kunstgras bij elkaar te krijgen. "Kinderen die sieraden en koekjes hebben verkocht, statiegeld hebben opgehaald. Opa's en oma's en buren die hebben bijgedragen, de 20 ouders die obligaties hebben gekocht. En niet te vergeten de bijdrage van 36 sponsoren."

Ton van Hekezen sloot af met de woorden: "We moeten dus blijven dromen, want dromen komen soms uit. Omdat we er samen voor zijn gegaan, hebben we dit alles bereikt." (KJ)