Storm

Opeens was ze er, en hoe. Ze viel met de deur in huis. Wat kon zij blazen, wat een power. Een Irma was ze niet, maar voor onze begrippen was ze ontzagwekkend. Ze heette Friederike. Althans, in Duitsland. Bij ons heette ze Storm. Storm bracht, toen ze op de toppen van haar kunne was, de zwaarste stoot sinds 1990 voort.

Ze huilde, bulderde, trok, rukte, ze speelde met alles dat los en vast zat. Ze liet een Dixie vliegen, ze blies een trampoline op het spoor, ze woei mensen van sokken en steunkousen.

Wat een lucht, wat een onmetelijke hoeveelheid lucht blies ze door het land. Ze maakte Bunnik tot een indewinds eiland.

Het Bunnikse bomenbestand kraakte en kreunde, het piepte, zwiepte, trilde, sidderde, boog, maar hield stand. 1 Boom slechts ging tegen de vlakte. Die stond voor de Nicolaaskerk in Odijk. Hij viel op een auto waarin niemand daarna ook nog maar een centimeter kon rijden. De boom viel goed, soepel ook, hij had een cursus valpreventie gevolgd.

Van andere bomen brak Storm takken af als waren het tandenstokers voor melkgebitten. maar toch viel de schade mee. Dat was, liet de gemeente weten, mede het gevolg van het goede bomenonderhoud. Risicobomen waren reeds gekapt en bomen die gekapt zijn kunnen niet omdonderen, daar krijg je geen speld tussen. Er was daarbuiten goed gerooid en teruggesnoeid en daarom kon Storm blazen wat ze wilde, de Bunnikse bomen kreeg ze, op die ene voor de Nicolaaskerk na, niet om. Daar zijn toch echt zwaardere orkanen voor nodig.

Storm vertrok net zo snel als ze was gekomen. Ze liet een vacuum achter, een verbijsterd land vol gekantelde vrachtwagens. De chauffeurs moesten de weg op van hun bazen die Code Rood niet meer geloofden. Er worden zo vaak codes afgegeven, dachten ze, we sturen ze gewoon de weg op en we zien wel waar de aanhanger kantelt.

Dat gebeurde op de A2, de A12, de A27, waar niet.

Men zette de Dixie weer overeind, belegde de daken weer met nieuwe pannen, herschikte de kliko's en begon de treinrails weer begaanbaar te maken.

Ik zat thuis en prevelde haar naam. "Friederike, Friederike, was hast du gemacht? Warum in Gottesnahm?" Waarom moest zij uitgeroend op de dag dat ik een lange treinreis zou maken zo tekeer gaan?

Ken je die mop van die Bunniker die naar Berlijn ging? Hij ging niet! Jawel, hij ging wel, een dag later. En toen hij in zijn hotelkamer op de site van Bunniks Nieuws keek, zag hij, na de advertentie die hem opriep een uitvaartverzekering af te sluiten, dat de rust en de orde volledig waren hersteld.

Reageren? Mail naar bijlo@groentje.nl