• Marc van Leeuwen

Stekeligheden

Avond, het is stil op straat en vriest dat het kraakt. Pixel merkt iets op aan de overkant van de straat. Het is ongelofelijk hoe goed de zintuigen van zo'n hond zijn, want ik had zelf écht niets in de gaten. In het donker scharrelt er een jonge egel langs de struiken. Vreemd, egels horen nu in winterrust te zijn, en hoewel ze soms op warmere nachten wakker worden om even wat te eten en drinken, voldoet deze avond daar zeker niet aan. Bij zulke temperaturen zit alles in holletjes te wachten op betere tijden.

Marc van Leeuwen

Ik loop door, maar als we terugkomen scharrelt het diertje nog steeds rond. Dat jeukt.. en ik haal thuis even een kratje op om het dier in ieder geval veilig de nacht door te loodsen. Met voldoende droge bladeren om het kratje half te vullen zodat het diertje een beschut holletje kon maken. Wat ik achteraf fout heb gedaan is dat ik de krat buiten in het houthok zette. Mijn idee was dat ik daarmee de winterrust minder zou doorbreken. Toen ik de volgende ochtend met de Egelbescherming Nederland belde hoorde ik dat ik hem beter lekker warm binnen had kunnen zetten. Hoe dan ook leefde hij snel op van een warme kruik. De dame van de egelopvang vroeg of ik het beestje kon wegen. Als hij minder dan 500 gram was, zou opvang gewenst zijn. Met 500 gram of meer is het een gezonde egel die gewoon even zijn winterrust onderbreekt. Na het wegen zouden we weer bellen voor overleg…. Oeps, mijn keukenweegschaal bleef steken op 251 gram! Dat betekende dus een 'urgentieverklaring'! Maar hoe krijg je zo'n diertje in de opvang? In onze regio is dat in Huizen. En hoewel die egeltechnisch vol zat wilden ze wel een uitzondering voor dit urgente geval maken. De dierenambulance Utrechtse Heuvelrug wilde hem echter niet ophalen. "Laat hem maar los, hij redt zich wel" was het telefonische antwoord van de dienstdoende dierenredder…. Dat voelde niet goed en er van uitgaande dat de gespecialiseerde egelopvang er meer kaas van had gegeten zocht ik opnieuw contact met de egelopvang. Nu blijkt de organisatie van dierenambulances strak lokaal geregeld, mede een gevolg van de onwil van gemeentes om hun verplichte bijdrage aan de opvang van dieren ruimhartig te voldoen. Zo wilde na 'Heuvelrug', ook 'Woerden' niet rijden. Maar de dame van de egels was vindingrijk en stelde 'Vianen' voor. Die mogen ook niet buiten de gemeentegrens opereren, maar ik was best bereid het egeltje naar Vianen te karren. Daar wisselde de egel van vervoer. Daaruit blijkt maar weer dat met goede wil en wat creativiteit oplossingen mogelijk zijn. Helaas heeft het beestje het uiteindelijk niet gered. Ik beschouw het maar als een soort oefening. Wel veel inzet, maar er worden er zo veel doodgereden dat ik vind dat we wel wat terug mogen doen voor egels. Volgende keer beter.